Po przeżyciach GP Monako przypomniał mi się pewien film i pozwoliłem sobie dzisiejszej nocy na seans. Film nosi tytuł Grand Prix, a nakręcony został przez Johna Frankenheimera w 1966.

Na temat samego filmu nie zamierzam się rozpisywać, bo ani nie mam na nazwisko Pietras, ani tym bardziej nie jestem filmowym specjalistą, ale kilka słów na temat swoich wrażeń napisać mogę. Jak dla mnie jest to najlepszy film o wyścigach w historii kina. Już od niemal 5 dekad nikomu nie udało się nakręcić filmu o tej tematyce, który nie byłby infantylny, sztuczny i nudny.

Grand Prix bardzo solidnie oddaje atmosferę wyścigów F1 w latach 60. Oglądanie tej produkcji sprawia mi wiele przyjemności(choć nie odbyło się bez dłużyzn), podczas seansu moje tętno zawsze przyjemnie przyspiesza, a na twarzy pojawia się rozmarzony uśmiech. Film zaczyna się od GP Monako właśnie i następnie przedstawia perypetie bohaterów w miarę rozwoju sezonu.

Film ten to niesamowita gratka dla kibiców Formuły 1. Na ekranie pojawia się kilku kierowców z lat 60, ale rozpoznanie ich najwięcej przyjemności sprawia gdy zrobi się to samemu. Poznać też możemy stare, śmiertelnie niebezpieczne konfiguracje kilku obecnych ciągle w kalendarzu mistrzostw torów. Dylematy, wątpliwości, rozterki trapiące bohaterów filmu mają wiele wspólnego z realiami, w których ścigali się herosi kierownicy 45 lat temu.

Film można kupić na iTunes za 7GBP, bądź wypożyczyć za 2,5GBP.